غزل شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: چهره‌ات همچون ماه درخشان است، هر زیبایی که داری از جانب خداست. امیدوارم که بر زیبایی و جمال تو افزوده شود.

هوش مصنوعی: هر کسی در زندگی به دنبال خوشی و رویایی است، اما ما فقط به فکر خیال و زیبایی چهره تو هستیم.

هوش مصنوعی: حال من در انتظار تو مانند زلف پریشان عاشقان است و کار تو همانند بالای تو بر بلندای عشق است.

هوش مصنوعی: قد بلند و زیبا همچون سرو خرامان، آزادی تو را به اوج می‌برد. ای سرو زیبا، من بنده‌ی آن قامت و بلندای تو هستم.

هوش مصنوعی: لب‌های دلنشین تو همانند دانه‌های درخشانی است که در جعبه‌ای از جواهرات قرار دارند، یا همچون انگشتری از یاقوت که پر از مرواریدهای زیباست.

هوش مصنوعی: بر این باور باش که باید از پای کسی که در زندگی‌ات اهمیت دارد، مراقبت کنی تا دیگران نتوانند از آن بهره‌برداری نامشروع کنند.

هوش مصنوعی: در برابر درِ تو، ابن حسام به چه دلیل نشسته است؟ او آرزوهای بزرگی از تو داشت و حالا به چه سرنوشتی دچار شده است.