غزل شمارهٔ ۱۵۸

هوش مصنوعی: از آنجا که بلا و مصیبت بدون خواست و اراده او وجود ندارد، ما بر تصمیمات و سرنوشت او اعتماد کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: زیبایی محبوب را نظاره کن و حال و ویژگی‌های او را ببین.

هوش مصنوعی: ما فقیران با امیدهای بسیار، به دامن عطای او چنگ زده‌ایم.

هوش مصنوعی: از سایر افراد فاصله بگیر، زیرا عشق و تعصب او می‌تواند آتشین و خطرناک باشد.

هوش مصنوعی: ای صوفی، چرا از نوشیدن شراب دوری می‌کنی؟ تو نمی‌دانی که نیت او چقدر پاک است و چه صفایی در آن وجود دارد.

هوش مصنوعی: هیاهویی که ما از هوا و فضا حس می‌کنیم، در واقع به خاطر وجود اوست که خود بی‌هویت است.

هوش مصنوعی: با قامت راست تو، ابن حسام به درستی سروده‌اش را ستایش می‌کند. تبریک و تحسین بر فرادست بودن تو.