شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: شگون خوب از من دور شده، همچنان که مژگان تو به سمت دیگری رفته است. دل من بیشتر از پیش درگیر و آشفته شده است از زیبایی و بی‌نظمی موهایت.

هوش مصنوعی: ای دلربا و جذاب، جانم را فدای تو می‌کنم. اما مشکل من از این است که ابروهایت به مانند شمشیری خطرناک است و مژه‌هایت همچون پیکان‌هایی تند و تیز می‌زنند.

هوش مصنوعی: کنارم پر از زیبایی و جواهرات شده است، چون به خاطر عشق و زیبایی چهره‌ات، مدام اشک می‌ریزم. لبخند قرمزت دل مرا به شوق آورده است.

هوش مصنوعی: دل من همیشه در جستجوی بخت و اقبال است و به خاطر یاد موی مشکی تو دچار پریشانی و آشفتگی می‌شود. این فرقی نمی‌کند که چقدر از تو دور باشم، چشم‌های فریبنده‌ات در یادم مانده و مرا به یاد می‌آورد.

هوش مصنوعی: شیخ ریاکار به من می‌گوید که از قیامت و محشر بترس؛ اما او نمی‌داند که من در شب فراق تو، صبح قیامت را تجربه کرده‌ام.

هوش مصنوعی: از حالا به بعد کسی به کمک من نمی‌آید و اگر پای کسی به مینجانم برسد، مانند دامان تو به من دست نخواهد داد.

هوش مصنوعی: دل ما درگیر عشق و آرزوهای عجیب و غریب است و هیچ راهی برای رهایی از این احساسات نداریم، جز اینکه زیبایی و شیرینی لب‌هایت را بچشیم، که همچون میوه‌ای خوشمزه و خاص به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: ای باغبان، لطفاً درب بستان را به روی ما باز کن، زیرا چیزی از زیبایی‌های باغت کمتر نخواهد شد.

هوش مصنوعی: کاش هر لحظه در زندگی من هزاران نفر جان داشتند تا من نیز مانند بلنداقبال، به تو عشق می‌ورزیدم.