شمارهٔ ۷۴

هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که غم تو چه بلایی بر سر من آورده؟ قلبم از دلتنگی و ظلمی که بر من رفته، خونین شده است.

هوش مصنوعی: دل من از زیبایی‌های تو و همچنین حالت خمیده ابرویت به شدت آشفته و پریشان است.

هوش مصنوعی: از من انرژی و قدرت عشق و محبت تو را به یغما برده‌اند، همچنین از خشم و قهر تو کمتر شده‌ام.

هوش مصنوعی: آیا دل خسته من یه کم آرامش نمی‌آوردی؟ چرا دیگر از چه چیزی به دور شدی؟

هوش مصنوعی: من از نیشی که از دست تو می‌آید لذت می‌برم و آن را می‌نوشم، حتی اگر در جامی باشد.

هوش مصنوعی: به طور خلاصه، من به جایی رسیده‌ام که تنها امیدم به مهربانی توست تا مرا کمک کنی و نجاتم بدهی.

هوش مصنوعی: تو گفته بودی که به ملاقات من بیایی و جانم را فدای قدمت کنم.

هوش مصنوعی: گفتم که به خاطر عشق دارم از پا می‌افتم، او گفت: چه فرقی می‌کند، وعده‌ات همچنان باقی است.

هوش مصنوعی: به او گفتم که چرا شانس من این‌قدر زیاد است، او پاسخ داد که دلیل آن خشکی لب‌ها و نمی‌داشتن چشم توست.