شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: ای ساقی، بلند شو و چند جام از شراب به من بده. من در حال حاضر هستم اما از خود بی‌خبرم، پس به من زمانی چند بده تا از آن غافل شوم.

هوش مصنوعی: زاهدان به من می‌گویند که از عشق به چهره‌ی دوست دوری کنم، اما من همچنان دل‌سوخته و در آتش احساسات خود در حال سوختن هستم و نمی‌دانم چرا این‌گونه هستم.

هوش مصنوعی: ای پادشاه زیبایی، به من که دل باختم، هدایایی از لعل شیرین خود بده.

هوش مصنوعی: دل من وقتی که چشمان و لبان تو را دید، آرامش پیدا کرد، مانند کودکان که از خوردن شیرینی و بادام خوشحال و آرام می‌شوند.

هوش مصنوعی: لطفاً با لب‌های شیرینت بخند و چیزی بگو، حتی اگر می‌خواهی کمی هم گلایه کنی.

هوش مصنوعی: پرندهٔ دل من به دنبال دانه‌ای از لب تو پرواز کرد، اما ناگهان در دام‌هایی که از گیسوان تو آویزان بود، گرفتار شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر عشق گام‌هایی هرچند کوچک بردارد، می‌توان گفت که او خوشبخت و دارای سرنوشت نیکو است.