شمارهٔ ۱۱۵ - ضلال مبین

هوش مصنوعی: در بصره دختری را دیدم که زیبایی‌اش شهر را روشن کرده و نوری خاص به آن بخشیده است.

هوش مصنوعی: در مدرسه‌ای در حضور رئیس شهر، فردی در حال تلاوت قرآن است و رئیس نیز به زیبایی و جذابیت او مجذوب شده و دلش را تسخیر کرده است.

هوش مصنوعی: شیخ به او درس گمراهی می‌داد و او نیز در حال پیشرفت به کمال خود بود.

هوش مصنوعی: دختر جرأت نداشت که با آن دهان کوچک و شبیه به غنچه، حرفی درباره حرف ضاد بزند.

هوش مصنوعی: شیخ به واسطه‌ی دلالی که پیامش را به وضوح بیان می‌کرد، پاسخ می‌داد و شیخ هم بارها سخنان خود را تکرار می‌کرد.

هوش مصنوعی: به شیخ گفتم که راه اشتباه را این‌قدر نپیمای، زیرا این جوان از خیال خود دست نخواهد کشید.

هوش مصنوعی: بهتر این بود که هر دوی شما در راه خود باقی بمانید و او به کار خود ادامه دهد و تو هم در اشتباهات و گمراهی‌های خود بمانی.