مثنویات پراکنده
شیخ بهایی
»
دیوان اشعار
»
مثنویات پراکنده
شمارهٔ ۱ : گر نبود خنگ مطلی لگام
شمارهٔ ۲ : از سمور و حریر بیزارم
شمارهٔ ۳ : دلم از قال و قیل گشته ملول
شمارهٔ ۴ : یکدمک با خود آ، ببین چه کسی
شمارهٔ ۵ : دلا تا به کی، از در دوست دوری
شمارهٔ ۶ : ای نسیم صبح، خوشبو میرسی
شمارهٔ ۷ : روح بخشی، ای نسیم صبحدم
شمارهٔ ۸ : چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
شمارهٔ ۹ : راه مقصد دور و پای سعی لنگ
شمارهٔ ۱۰ : عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
شمارهٔ ۱۱ - در نکوهش کسی که اوقات خویش را به مطالعهٔ کتب پردازد و از مبداء غافل ماند : خدمت مولوی، چه صبح و چه شام
