شمارهٔ ۱۳۰

هوش مصنوعی: اگر در جمع دوستان نباشم و تنها بیرون از این محفل باشم، برای من از این بهتر است که در کنارت باشم و با چشمانی پر از اشک بگذرانم.

هوش مصنوعی: هر شب با یک پیام، نشانه‌ای بر سر راهی به من بده که اگر از راه دیگری هم بروم، هر جا که باشم و تو از حال من بی‌خبر باشی، بتوانم آن نشانه را پیدا کنم.

هوش مصنوعی: در شهر، همه از خوبی‌های تو صحبت می‌کنند و هر بی‌خود و غیر مناسبی هم درباره‌ات نظر می‌دهد. ای کاش که می‌توانستم این حرف‌ها را نشنوم و کر شوم.

هوش مصنوعی: رقیب مرا از تو دور می‌کند، اما من همچنان هر شب تا صبح چشم انتظار تو هستم.