شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که از درد دل خودش با کسی صحبت کرده باشد و آن شخص نیز حرف‌های او را شنیده باشد.

هوش مصنوعی: من می‌خواهم از شانس خوبم، روز و شبی را داشته باشم که با محبوبم تا دیروقت نشسته باشم، تا اینکه صبح خوابم ببرد.

هوش مصنوعی: وقتی که مورد بازخواست قرار می‌گیرم، از من بپرسید که چه چیزی بر دوش دارم؛ شاید هیچ کار بدی نکرده‌ام یا سخنی نگفته‌ام.

هوش مصنوعی: چون سرمه‌ی سلیمان، چشمانم را با درد می‌سوزانم، به خاطر آن درگاه که می‌خواهم با مژگانم غم را به آغوش بکشم.