شمارهٔ ۹۹۴

هوش مصنوعی: تو چیزی از اصل و حقیقت خود را نشان نمی‌دهی و در عوض تصویری از خود را در دنیا به نمایش گذاشته‌ای که همچون یک معجزه و جادو، توجه‌ها را جلب کرده و هیاهویی در جهان ایجاد کرده است.

هوش مصنوعی: در گلستان، گل به زیبایی و عطرش جلوه‌گری می‌کند و در میان این زیبایی، بلبل غمگین نغمه‌ای را سر می‌دهد.

هوش مصنوعی: بر ظهور تو، گروهی در آشکارا متحد شده‌اند و در عین حال، افرادی دیگر را در خفا دچار گمان و شک کرده‌ای.

هوش مصنوعی: تا کنم مشکل را برای عقلای قوم آسان کنم، سخنی از دهان تو در میان افکنده‌ای که به نظر می‌رسد بی‌مفهوم است.

هوش مصنوعی: من برای وصف و توصیف توحید تلاش می‌کنم، تو همچون مرواریدهای زیبا هستی که در دهانم قرار داده‌ای.

هوش مصنوعی: نمی‌توانم توصیفی از زیبایی چهره‌ات بنویسم، هرچند که در خوشنویسی و بیان مهارت دارم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس قادر نیست اوصاف تو را به خوبی بیان کند، به همین دلیل است که نام علی را بر زبان آورده‌ای.

هوش مصنوعی: در جستجوی پرورش روح پاک، تو این آزمایش را در میانه دنیای مادی قرار داده‌ای.

هوش مصنوعی: ای پزشک درد عیسی، ای علی مرتضی! بر این دل آشفته رحم کن که ناتوان را به زمین انداخته‌ای.