شمارهٔ ۹۹۵

هوش مصنوعی: ای کسی که روح داری، جان خود را در راه محبوب فدای او کن. اگر می‌خواهی مانند شمع بسوزی، باید پروانه‌وار به سراغ او بیایی و جان خویش را تقدیم کنی.

هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمانت مانند موج‌های سرکش عمان ندرخشد، سال‌ها در کنار خود زیبایی این صدف گرانبها را نخواهی دید.

هوش مصنوعی: اگرچه در کفر و اسلام سردرگم شده‌ای، اما ای کسی که نه در کعبه پیدا هستی و نه در بتخانه، به کجا می‌خواهی بروی؟

هوش مصنوعی: در روز قیامت، هر کسی که از عشق تو مشتی را بنوشد، مانند صوفی‌ها به حالتی مست و سرشار خواهد بود و در حالت سماع سرور و شوق وارد می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر زاهد می‌خواهی بدانی که ذکر و یاد خدا چه تاثیری دارد، به صدای شاد و نشات‌انگیز می‌پیروزی از سوی میخانه گوش کن.

هوش مصنوعی: من به آن فرد دیوانه که برای عشق لیلی مجنون شده است، عشق می‌ورزم. زیرا در غیر این صورت، در هر شهری و محله‌ای، دیوانه‌ای وجود دارد که بدون هیچ دلیلی در معرض دید عموم است.

هوش مصنوعی: در دل شخص ساده‌دل عشق علی را جستجو کن، زیرا که افراد با وجود محدودیت‌ها و منابع ناچیز، می‌توانند حتی در بیابان‌های خالی به نور و ثروت واقعی دست یابند.

هوش مصنوعی: هر کس که به تفسیر و نصیحت واعظان گوش دهد و از افسانه‌های عشق و زیبایی‌های محبوبان صحبت کند، نمی‌تواند به راحتی از جادو و فریب این سخنان رهایی یابد.

هوش مصنوعی: پوشش پرهیزکاری خود را با حالتی خاص و غیرعادی بی‌نظم کن تا رقبای تو، لباس عاشقانه و آزاد دلانه‌ای به تو بپوشانند.

هوش مصنوعی: هر مو و زیبایی تو می‌تواند مکانی برای صد دل باشد، اما چرا آن‌ها را خراب می‌کنی و دل‌ها را دلسرد می‌کنی؟