شمارهٔ ۸۹۹

هوش مصنوعی: ای دل، مراقب باش و از زخم نگاه فریبنده و زیبای معشوقان دوری‌کن، چرا که این تیر تند و ثقیل مانند فولاد است و به راحتی از هر دفاعی عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: یک شب با خوشحالی به میخانه رفتم و در میان جمعی از مستان، افرادی را دیدم که دل‌های خالص و پاکی دارند و از نیرنگ و دسیسه دورند.

هوش مصنوعی: مرا که از مسجد و میخانه رانده‌اند، نه برهمن، نه شیخ، نمی‌تواند بگوید که من کافر هستم؛ زیرا من نباید با ایمان خوانده شوم.

هوش مصنوعی: اگر نتوانی بمانی، طبیعتاً عهد و پیمان خود را می‌شکنی، چون هر کسی که دل سنگینی دارد، در نهایت مجبور می‌شود که شکستن وعده‌اش را بپذیرد.

هوش مصنوعی: من در شرایطی پرخروش و آشفتگی قرار دارم و صدا و آهم همچون برقی سوزان است. بنابراین، نه از نیروی برق می‌توانم انتظار برکت داشته باشم و نه از باران احساس شرم و ندامت می‌کنم.

هوش مصنوعی: این جا اشاره به این دارد که لباس را به عنوان امانت بر تن خود بپوشان، تا زمانی که با این جسم عریان به مانند خورشید درخشان و نورافشان بشوی. در واقع، به اهمیت زیبایی و درخشش درونی اشاره می‌کند که می‌تواند از طریق آنچه بر تن داریم، نمایان شود.

هوش مصنوعی: ای دل، ورق زندگی‌ات تاریک و سیاه شده است. در بازار چشم‌ها، فقط اشک و خونابه به دست آمده و هیچ چیز دیگری برای عاشق وجود ندارد جز اشک‌های ریخته شده از چشمانش.

هوش مصنوعی: اگر در باغ دل نوری نداشته باشی، هر چقدر هم که مثل من سرو و شکوهمند باشی، در چمن نخواهی توانست باقی بمانی.

هوش مصنوعی: موهای آشفته‌ات را به دست دیگران نسپار، زیرا از رحمت تو بر این دل مضطرب و گیج به من محبت و بخشش برسد.