شمارهٔ ۸۲۸

هوش مصنوعی: صدای زار و اندوهگین زیر و بم اشک‌های روانم مدام جانم را می‌سوزاند و شادی‌ام را می‌گیرد و در جامم، آب غم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: من داستان عشق را بازگو کردم، تا زمانی که شور و هیجانش را به من ندهد، نمی‌توانم ادامه دهم و نمی‌توانم تا لحظه‌ای که فوت کنم، آرامش داشته باشم.

هوش مصنوعی: قاضی و روحانی و بازرس ما را می‌پرسند که چرا می‌نوشیم، اما من مدام مست هستم و هیچ وقت بی‌نوشیده نمی‌توانم دوام بیاورم.

هوش مصنوعی: من به خاطر محبت تو از عدم به وجود آمدم و حالا دوباره برای عشق تو لباس از وجود برمی‌کشم و به سوی عدم حرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: در هیچ یک از موجودات و موجودات این عالم، چیزی جز یک سخن نیست. بیا جامی بیاور تا من داستان جم را برای تو نقل کنم.

هوش مصنوعی: قیس (لیلی) در دلش عشق و جنون نسبت به لیلی دارد و اگر برای بار دیگر سرش را از جمع دوستانش بلند کند، هزاران احساس و افکار عمیق و شگرف به سراغش می‌آید.

هوش مصنوعی: زهره از آسمان به زمین آمده و مطرب (نوازنده) برای عاشقان ساز می‌زند و آوای دلنشین ایجاد می‌کند. صدای سازش هم مثل زهره، بالا و پایین دارد.

هوش مصنوعی: بلبل غم و اندوه را حس نکن و فریاد نزن. یک لحظه در کنار گل‌های زیبا و عزیز باش و از آن لذت ببر.

هوش مصنوعی: به ناچار از گناه من خواهد گذشت، زیرا جز این کاری از دست شاه مهربان برنمی‌آید.