شمارهٔ ۷۸۳

هوش مصنوعی: در شب مهتاب، بیایید با ظاهرسازی کار کنیم؛ در گوشه‌ای از مسجد، فرش نماز و منبر بگذاریم.

هوش مصنوعی: در این ماه، که زمان مناسبی برای عبادت و نزدیکی به خداست، ما که یازده ماه در کنار کعبه نبودیم، حالا باید به خاطر غفلت‌هایمان تنبیه شویم و به یاد خدا بیفتیم.

هوش مصنوعی: جام را بگذار و از سرخی صبحانه بگذر؛ با لب‌های خشک، بگذار از لب ساغر بنوشیم.

هوش مصنوعی: نصیحت واعظ را بشنویم و به سوی زاهدان برویم، به جای ساز و دف، تسبیح و دفتر بگیریم.

هوش مصنوعی: در لباس سفید و با چوب دستی در دست و دستاری بر سر، ذکر را مکرر می‌گوییم و تسبیح در دستانمان داریم.

هوش مصنوعی: کتابی را در دست دارم و به صف می‌پیوندم تا نماز بخوانم و نفل را از ابتدا شروع کنم.

هوش مصنوعی: در اینجا به اهمیت ذکر و یاد خدا اشاره شده است. گفته می‌شود که با گوش دادن به صداهای نی و بربط (سازهای موسیقی)، می‌توانیم به یاد خدا و تحسین او بپردازیم و خود را به این حال معنوی برسانیم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه این کارها به نوعی ریاکاری محسوب می‌شود، ما همه چیز را در آب می‌ریزیم و راه دیگری را پیش می‌گیریم.

هوش مصنوعی: با عشق و خلوص به درگاه حیدر (علی) دعا می‌کنیم تا از رحمت و برکت او، در آینده، از ساقی کوثر، نوشیدنی گوارا بگیریم.

هوش مصنوعی: به هیچ‌وجه از مسجد و میخانه دور نشو، زیرا با این کار ممکن است به خواسته‌های خود در این دنیا و آن دنیا نرسی.