شمارهٔ ۷۸۱

هوش مصنوعی: زمانی که لبهای شیرین او را بوسیدم، احساس کردم گویی جامی پر از شیرینی را در دهان دارم و بعد از آن، با دلی پر از خوشحالی و شکرگزاری به یاد زیبایی‌های هندوستان و اهواز بازگشتم.

هوش مصنوعی: عاشق بدون حضور دوست مانند زید در باغی است که بدون او همه چیز بی‌معنی است. در بهشت، زاهدی صحبت می‌کند، اما من رفته و دوباره به اینجا باز می‌گردم.

هوش مصنوعی: در حالی که دلم در قفس زخم‌خورده و بی‌پرواز بود، اما به خاطر مشاهده زیبایی‌ها و فرصت‌های جدید، دوباره شوق پرواز در من زنده شد.

هوش مصنوعی: شاهدی با ناز و زیبایی، ناگهانی بر دل من تأثیری عمیق گذاشت و من مانند سازی در مجالس، به آواز درآمدم.

هوش مصنوعی: بی‌صدا و بدون موسیقی، همچنان در حال مستی و شادی می‌رقصم. از شوق و ذوقی که به خاطر غیبت تو دارم، به محفل آمده‌ام تا تو با ساز و نی نوا بخوانی.

هوش مصنوعی: در جمع دوستان، نام تو را بردم و خودم مانند شمعی ذوب شدم. آمدم تا در راز عشق دوست، فاش کنم که چه غمی دارم.

هوش مصنوعی: من زیبایی تارهای گیسو و گوشواره‌ات را دارم و اگر موسی مانند (با قدرت‌های شگفت‌انگیز) بیایم، برای شگفتی‌آوری می‌آیم.

هوش مصنوعی: مانند منصور، تو مرا مورد آزمایش قرار دادی و من در میان کشته‌شدگان تو با افتخار ایستاده‌ام.

هوش مصنوعی: با موهای مشکل‌دار تو، در حالی که از ابتدا به دنیا آمده‌ام، همیشه با این پریشانی همراه بوده‌ام؛ گویا از همان آغاز زندگی‌ام، در کنار این بی‌نظمی و آشفتگی بوده‌ام.

هوش مصنوعی: ای امام هشتم، من به عشق تو به درگاهت آمده‌ام و می‌خواهم از سر تا پای تو را بوسه‌باران کنم. من از سرزمین شیراز به سمت تو آمده‌ام.