شمارهٔ ۴۹۶

هوش مصنوعی: عاشق حتی اگر از ظلم و بی‌رحمی معشوق ناراحت باشد، باز هم زیبایی او را می‌ستاید و دلیلش این است که زیبایی او ارزش تمامی رنج‌ها را دارد.

هوش مصنوعی: تو مانند خورشید در آسمان هستی که دو هلال را به نمایش می‌گذاری، هرچند که برای هر ماهی نیز هلالی وجود دارد.

هوش مصنوعی: دیدن چهره‌ی تو دل را آزرده کرده و از شدت اندوه می‌گویم ای کاش این ستاره‌ی خوشبختی برای من دردسرساز نمی‌شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که از محبوب خود آرزو و خیالی در دل دارد، دل و جانش در آرزوی لب و قامت اوست.

هوش مصنوعی: نیاز روحی و وجد و حال از عشق و شوق سرچشمه می‌گیرد، حتی شخصی که در میخانه است و به شراب عشق مست می‌شود، از حال و هوای عشق بی‌نصیب نیست؛ همچنان که یک صوفی در صومعه اگر حقیقتی را درک کند و به وجد آید، او نیز به این حال دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: روشنایی چهره آن شخص مانند آفتاب است و در تمام طول روز، به خاطر آرامش و زیبایی‌اش، به دیگران نشان می‌دهد که چگونه زندگی باید باشد.

هوش مصنوعی: در چشمان تو نور زندگی و شادابی نهفته است؛ حتی اگر در تاریکی‌ها هم آب زلال و پاکی وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: خون منصور، که به خاطر اعتقاداتش جانش را فدای حق کرد، بر جهان تأثیری عمیق گذاشته است. اما عشقی که او در دل داشت، عشق واقعی نیست؛ زیرا عشق واقعی باید با روح زنده و پویایی ارتباط داشته باشد و از مرگ و فنا دور باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و دوستی با محبوبش دچار حالتی پریشان است، مانند کسی است که در زمان شاهان بزرگ و عظیم، مانند کیخسرو، زندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: آداب، دانش، فضیلت و هنر تنها نشانه‌های کمال نیستند؛ بلکه هر کسی که عشق به علی (ع) در دلش باشد، به درجه‌ای از کمال دست یافته است.