شمارهٔ ۳۸۸

هوش مصنوعی: اگر آن دختر زیبا، نقابش را از چهره‌اش کنار بزند، زیبایی‌اش باعث می‌شود که ابرها از شرم، همچون چادر در برابر خورشید، عقب بنشینند.

هوش مصنوعی: زمانی که در دام عشق او گرفتار شده‌ام، آیا ممکن است مانند گلادیاتور زلفش مرا از زمین بلند کند؟

هوش مصنوعی: چنانچه آهی آتشین از دل به هنگام جدایی بلند شود، می‌ترسم که این آتش به همه چیز که خشک و بی‌جان است، سرایت کند و آن را بسوزاند.

هوش مصنوعی: عجبی نیست اگر در باغ درختی میوه‌های خونی به بار آورد؛ زیرا آن درخت از سیلاب اشک‌های من ثمر می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر اشکی از چشمانم به زمین بیفتد، جالب نیست که صدفی که از شاخه مرجان رشد کرده، به یادگار این اشک، چندین مروارید را در دل خود بگنجاند.

هوش مصنوعی: هرچند که معشوق من با بی‌عدالتی به من ظلم می‌کند، اما خوشا به حال کسی که مانند من عاشق این دلبر ستمگر باشد و از حسادت و رنجی که می‌کشم، در امان است.

هوش مصنوعی: کالای زیبایی کم ارزش شده است، زیرا که خطی از چهره‌ی او باعث افول و بی‌حالی‌اش شده است. آری، هاله‌ای که مانند دایره‌ای دور ماه است، نشان‌دهنده‌ی آن است.

هوش مصنوعی: بگو که دیوانه‌ای را دیدم که رشته‌های عشقش پاره شده است. اگر آن زنجیر مو، از حال پریشانش خبر داشته باشد.