شمارهٔ ۳۷۳

هوش مصنوعی: اگر محبوب از دل بیرون برود، دیگر چه فکر و خیالی از جان می‌تواند داشت؟ زیرا در محضر محبوب، جان به یک کالای بی‌قیمت تبدیل می‌شود.

هوش مصنوعی: تو با چهره‌ای زیبا در پوشش ظریف مانند حوری‌ای هستی که در پارچه ابریشمی و پری‌زیبا در پارچه نرم قرار دارد.

هوش مصنوعی: مدت‌هاست که در میخانه عشق تو به‌سر می‌برم و به‌طور مداوم حالم خوب نیست. دلم پر از درد و عشق به تو است.

هوش مصنوعی: مبادا که راز قلب من به چشم معشوق نمایان شود، بهتر است که عشق من از چشم دیگران پنهان بماند.

هوش مصنوعی: عشق را نمی‌توان با کلمات توصیف کرد و حد و مرزی برای آن وجود ندارد، اما می‌دانم که عشق، مانند عرش بلندی است که راه رسیدن به آن با فرش‌های محبت پوشیده شده است.

هوش مصنوعی: من سرم را به پای تو نهاده‌ام و امیدوارم هرگز لحظه‌ای نباشد که بخواهم برگردم. روان من باید در مسیر شوق و محبت تو ادامه یابد.

هوش مصنوعی: من در دجله‌ای غرق شده‌ام که آب از سرم گذشته است. من مانند پیکانی هستم که به جایی دیگر رفته، پس چگونه ممکن است از کمان بترسم؟

هوش مصنوعی: امشب، آن دختر زیبا که چهره‌اش مانند گل است، زیبایی‌ای به فضای اطراف خود بخشیده که گویی گل‌ها در باغ‌ها می‌خوانند و ماه در آسمان می‌درخشد.

هوش مصنوعی: کوهی معلق و آویزان است، همچنان که دل‌ها ما Between the difference of زمستان و تابستان، فاصله میان سر و میانه وجود دارد.

هوش مصنوعی: گفتم تا زمانی که بدنی دارم، شوق تو مانند جان در بدنم است. اما حالا که تنم در غبار و هوا گرفتار شده، شوقم همچنان پابرجاست.