شمارهٔ ۲۶۵

هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا شرابی بده که شب را به پایان می‌برد و شب‌های خداحافظی برای می‌نوشان است.

هوش مصنوعی: زاهدان در حال مشاهده و تلاش برای پیدا کردن نشانه‌های هلال ماه هستند، در حالی که خورشید در آسمان می‌تابد.

هوش مصنوعی: امشب با شادی و نشاط به نوازندگی ادامه بده، زیرا این آخرین شب عیش و خوشی است که مستان در آن گرد هم آمده‌اند.

هوش مصنوعی: امشب در میخانه باز است و از این به بعد، شراب به صورت پنهانی سرو خواهد شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که امشب شراب صاف نداشته باشد، وقتی فردا برسد، پشیمان خواهد شد.

هوش مصنوعی: صبح که می‌شود، می‌بینی که عالم دینی در مسجد به هر سمت، کسب و کار خودش را راه انداخته و به فعالیت مشغول است.

هوش مصنوعی: دسته‌ای از فریبکاران و چهره‌های ریاکار، برای جلب توجه و ایجاد ظاهر مذهبی از تسبیح و قرآن به عنوان زینت و تزئین استفاده می‌کنند.

هوش مصنوعی: هر خطیبی که بر منبر می‌نشیند، باید بداند که سخنانش شبیه آواز یک پرنده است که می‌خواند.

هوش مصنوعی: یکی از آن‌ها در روشنایی و آگاهی درگیر است و دیگری در نکات بنیادی و اصلی متعجب و حیران مانده است.

هوش مصنوعی: یکی درباره زیبایی‌های بهشت و نعمت‌های آن صحبت می‌کند و دیگری از عذاب و ترس‌های جهنم سخن می‌گوید.

هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که کسی که غزل می‌خواند، نباید به خاطر این کار روزه‌اش باطل شود. برای خداوند قسم که این چنین نیست.

هوش مصنوعی: هر جا که می‌روی، احساس درد و بی‌تابی به سراغت می‌آید؛ چشمان او به شدت از خشکی رنج می‌برند و همچون شیشه‌ای که در حال اشک‌ریختن است، به نظر می‌رسند.

هوش مصنوعی: آن کسی که به مدح علی عمران شعر می‌خواند، حتی در وسط آشفتگی و ناراحتی هم لبخند می‌زند و شعر می‌سراید.