شمارهٔ ۲۲۰

هوش مصنوعی: زاهدی که همیشه می‌گفت نوشیدن شراب خالص ممنوع است، خودش مشغول به نوشیدن شد و پرسید: "حالا کدام چیز واقعاً ممنوع است؟"

هوش مصنوعی: در بهشت، حورهایی هستند که به کنارت ایستاده‌اند و در این مکان زیبا، جوانانی نیز به خدمت تو آمده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر زخم و درد، حکمتی را به انسان بیاموزد، پس فلسفه و دانش و آگاهی نیز از رنج‌ها و تجربیات به دست می‌آید. همچنین، شکوه و عظمت جمشید تنها از انعکاس نوری است که در جامش وجود دارد.

هوش مصنوعی: سالیان درازی است که موهای تو بر چهره‌ام آتش می‌زنند و وقتی به تو نگاه می‌کنم، بوی خوش مثل عنبر خام به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: از هیچ کس عطر خوشعنبر نمی‌گیرم و بویی از گل نافی نمی‌برم، تا زمانی که عطر و بوی موی سر تو به مشامم برسد.

هوش مصنوعی: اگر زاهد شهر کسی است که از شراب تو سرمست شده، یا اگر آهویی وحشی است که در دام تو مطیع و آرام شده، ارزش و جذابیت تو از هر دو بیشتر است.

هوش مصنوعی: نقص و کمبود در زیبایی ماه به خاطر آن است که هر روز کم و زیاد می‌شود، اما زیبایی دوست هیچ‌گاه ناقص نیست و همیشه کامل است.

هوش مصنوعی: اگر باغ بهشت هم باشد، بدون تو لذت نمی‌برم، اما اگر با تو باشم، حتی در روزهای روزه‌داری هم شادمانی می‌کنم و شراب می‌نوشم.

هوش مصنوعی: چشمان تو مانند جادو بر چهره‌ات تاثیر می‌گذارد و زلف‌های تو به اندازه زیبایی شام شاعران را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: فرهاد که به خاطر عشق لب شیرین، جانش را فدای آن کرد، نشان‌دهنده‌ای از نهایت عشق و فداکاری اوست که با وجود ناکامی، او به آرزویش رسیده است.

هوش مصنوعی: آدمی که علی را رهبر و پیشوای خود می‌داند، در روز قیامت از ترس و نگرانی‌ها دچار آشفتگی نمی‌شود.