شمارهٔ ۲۱۹

هوش مصنوعی: عاشق بدنامی که هیچ نام و نشانی ندارد، خوشبخت است. او از کسی که در این دنیای پر زرق و برق به دنبال رضایت و کامیابی است، بهتر است زیرا آن شخص هرگز به خواسته‌هایش نرسیده است.

هوش مصنوعی: شور و حال بلبل در گلستان پیدا نیست، به نظر می‌رسد این باد صبحگاهی پیامی از گل ندارد.

هوش مصنوعی: شاهد ویژه و اصلی در آغاز خلقت به دنیای ناپیدا رفت، چرا که در نهایت ارتباطی برای گفت‌وگو با عموم نداشت.

هوش مصنوعی: من دیوان غزل عاشق سوخته را خواندم و تنها چیزی که در آن بود، آرزوی وصالت تو بود و غیر از آن هیچ سخن بی‌ارزشی وجود نداشت.

هوش مصنوعی: پرنده دل به پرواز درآمد و در دام خم زلف یکی گرفتار شد و از تله‌ای که در آن افتاد، بی‌خبر ماند.

هوش مصنوعی: هر کار و موضوعی در جهان، آغاز و پایانی دارد، اما عشق تو چنین نیست؛ عشق تو نه تنها شروع و پایان ندارد، بلکه همیشه در تمامی مراحل زندگی نمایان است.

هوش مصنوعی: عزیز من، از شب دوری تو شکایت می‌کنم که در روز وصال تو خبری از نور و روشنی نیست. اما من به زیبایی تو افتخار می‌کنم، زیرا شب بد و تیره را پشت سر گذاشته‌ام و از قید آن رها شده‌ام.

هوش مصنوعی: این زیبا چهره‌ها را که در دل خود مانند کعبه‌ای جای داده‌ای، هیچ معبدی به این زیبایی و شتاب نداشته است.

هوش مصنوعی: وقتی صفوف جنگ را منظم کرد، مانند علی (ع) در ابتدای نبرد، سپاهی برای دفاع از اسلام نداشت.

هوش مصنوعی: شیعیان تو همه در تلاش‌اند که به تو برسند، اما هیچ‌کدام به اندازه کافی مصمم و جدی نیستند و در این راه تردید دارند.

هوش مصنوعی: دیشب با سر و دل به سمت دوست دویدم و در حال طواف، چشمانم به گونه‌ای به او خیره شد که گویی راهی برای پیش رفتن وجود نداشت.