شمارهٔ ۲۱۱

هوش مصنوعی: به آرامی حرکت کن، چون خدا جان‌ها را به خاطر تو فدای جان تو می‌کند و نه برای دستی که به سکان می‌چسبند یاران مهربانت.

هوش مصنوعی: سخنی بگو که برای دیگران قابل درک باشد، زیرا تنها یک اشاره کافی است تا بفهمند در ذهنت چه می‌گذرد.

هوش مصنوعی: بیگانگان در پشت سر هستند و در حال تماشای تو هستند. ای سوار! شوق و تمایل به جلو رفتن را جدی بگیر، زیرا وقتی که تو به سمت جلو می‌روی، توجه همه به تو خواهد بود.

هوش مصنوعی: می‌خواهم نسیم دل‌انگیز باغی را تجربه کنم، اگر نتوانم آن را احساس کنم، افرادی نااهل از بوی خوش این باغ بهره‌برداری نکنند.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد کسی که به تو عشق می‌ورزد و در کنار توست، باید همیشه در دسترس و نزد تو قرار بگیرد. پس بهتر است اجازه دهی که این عاشق، در نزدیکی تو زندگی‌اش را سپری کند، حتی اگر به خاطر عشقش دچار رنج و سختی شود.

هوش مصنوعی: گفتم که به تو از اسرار درونم بگویم، زیرا مانند آینه است که دل پنهان را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: چاه بیژن به صورت معکوس بر گونه‌ات آویخته شده، و کمند رستم به گوشه کمانت بسته شده است.

هوش مصنوعی: من از تو شکایتی ندارم، اما اگر ناله‌ای کرده‌ام، به خاطر این است که در شب به خواب می‌روم و در خواب، نگهبان چشمانت مرا آزار می‌دهد.

هوش مصنوعی: حاضران و دشمنان را به درگاه خود راه نده و بدان که تو باید با موجوداتی همچون هما و سیمرغ هم‌نشین باشی، نه با افراد بی‌ارزش.

هوش مصنوعی: در این دنیا پر از مشکلات و بحران‌ها، چه غم و اندوهی را بر دوش می‌کشی وقتی که مانند سایه‌ای در پی وجود صاحب زمان هستی؟

هوش مصنوعی: مس ما با عشق حیدر به طلا تبدیل شد و فقرش به ثروت بدل گشت؛ او از هر کسی در جهان بالاتر است.