شمارهٔ ۱۷۶

هوش مصنوعی: مردم پیش از دیدن چهره تو به شدت شوق دارند، و در این ماه که به تو سفر کرده‌ام، نمی‌توانم به راحتی از این موضوع بگذرم.

هوش مصنوعی: عشق تو مانند شتر در بیابان، در دلم به شدت احساس می‌شود و مثل سگی وفادار به لیلی، همیشه در پی آثار تو هستم.

هوش مصنوعی: تا وقتی که فرصت مناسبی پیش نیاید و اوضاع به هم نریزد، از من خبری نخواهی داشت و دل سرگشته‌ام از جذابیت تو غافل نخواهد شد.

هوش مصنوعی: تنها افرادی که درک و دید عمیقی دارند می‌توانند زیبایی‌ها و حقیقت‌های تو را بشناسند. دیگران، که بصیرت ندارند، نمی‌توانند مفهوم واقعی تو را درک کنند.

هوش مصنوعی: اگر تمام داشته‌های دو عالم را جمع کنند و به من بدهند، هرگز آنها را در مقابل یک تار موی تو نخواهم فروخت.

هوش مصنوعی: اگر نه، سینه‌ات به آشوبی مانند آتشکده تبدیل می‌شود، چرا که مانند برقی که از شعله می‌چکد، نشانه‌های طراوت و شعور در شعر تو نمایان است.

هوش مصنوعی: تمام شب از می‌ نوشی و غم مخور که اگر عاشقی با دل خونین سر کند، چه اشکالی دارد.