شمارهٔ ۱۷۳

هوش مصنوعی: تجسم و یادآوری تو برای من لذت‌بخش‌تر از خوابیدن است، همچنان که درد عشق تو برای من شیرین‌تر از بهترین چیزهاست.

هوش مصنوعی: به تشنگان راه بیابان، نگاهی به آب بکنید که مردن در حسرت آب و زندگی پر از شوق و سرزندگی، بهتر از زنده بودن در کمبود است.

هوش مصنوعی: دل به گرد طوفان کعبه می‌چرخد، اما زلف تو با نور ماه، برای رهگذران شب، بسیار دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: گفتم چشمانت را از خواب صبح باز کن، اما او پاسخ داد که ساکت باش، چون شنیدن مشکلات در خواب لذت‌بخش‌تر است.

هوش مصنوعی: در شب جدایی، تصمیم دارم تا خود را در بستر بپیچم و آسوده شوم؛ چون بی‌تو حتی خار نیز از سنجاب دلپذیرتر به نظر می‌آید.

هوش مصنوعی: من نه ماهی هستم که در آب زندگی کنم، عشق من شبیه سمندر است. به خدا بگو که آتش بیاورد، چون آتش برای من از آب دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: در گفت‌وگو با رقبا هیچ لذتی از زندگی نیست، زیرا از جان گذشتن برای حضور در کنار دوستان بسیار دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: از آن لب شیرین من نسخه‌ای بنویس، ای طبیب، زیرا طعم آن گل شکرین از آب جلا بهتر است.

هوش مصنوعی: اگر دشمنانم مرا به بهشت دعوت کنند، من داشتن درد و زخم در کنار دوستانم را بیشتر دوست دارم.

هوش مصنوعی: در میان گفت‌وگوها و بحث‌ها، وقتی به ذکر فضایل و ویژگی‌های علی و خانواده‌اش می‌رسیم، حالتی آشفته و شلوغ به وجود می‌آید. اما باید بدانیم که بیان و توصیف این فضایل از هر چیزی دیگر زیباتر و دل‌انگیزتر است.