برگردان به زبان ساده
ای زمزمه عشق تو در هر سر و کویی
وز یاد تو در هر گذری هایی و هویی
هوش مصنوعی: تو همچون نغمهای عاشقانه هستی که در هر گوشه و خیابانی شنیده میشود و یاد تو در هر گذری بهگوش میرسد.
سرگشته چو گو در همه آفاق چه گردی
خوش آنکه چو من خاک شود بر سر کویی
هوش مصنوعی: اگر کسی در بین همه جاها سرگردان باشد، بهتر است که مانند من در برابر کوی محبوبش خاک شود و فدای آن مکان گردد.
پروانهصفت بر همه شمعی چه زنی پر
یا چند چو بلبل ز پی رنگی و بویی
هوش مصنوعی: شما مثل پروانهای هستید که به هر شمعی پرواز میکند، این نشان میدهد که در پی زیبا و جذابیتها هستید، همانطور که بلبل برای رنگ و بوی گلها تلاش میکند.
شمع و گل و بتخانه و کعبه همه یک جاست
ای احول کجبین تو به هر کوی چه جویی
هوش مصنوعی: شمع، گل، بتخانه و کعبه همه در یک مکان حضور دارند. ای کسی که دیدگاه محدود و کجدارید، چرا در هر کوچه به دنبال چیزی میگردی؟
نقاش یکی بود و زد این نقش مخالف
هرکس پی رنگی شده آواره به سویی
هوش مصنوعی: یک نقاش وجود داشت که نقشی کشید که با هر کسی که به آن نگاه میکرد، به نوعی متفاوت مینمود. هر کس بر اساس رنگ و طرح آن نقش، به سمت خاصی جذب میشد و آواره میشد.
آن دیده به دست آر که نقاش شناسی
بیهوده مکن هر نفسی روی به رویی
هوش مصنوعی: این چشم را به خوبی بساز که هنرمند ماهری است. بیهوده در هر لحظه به چهره کسی نگاه نکن.
اندر حرم عشق نمازش نپسندند
آن را که ز خون دل خود نیست وضویی
هوش مصنوعی: در فضای عشق، کسانی که از دل خود به اندازهی درد و رنج ندارند، نمیتوانند به عبادت و مراسم عاشقانه اهمیت دهند.
بگذار که تا بر در میخانه شوم خاک
شاید که از آن خاک بسازند سبویی
هوش مصنوعی: اجازه بده تا به درِ میخانه برسم و خاک بشوم، شاید از آن خاک، یک سبوی جدید بسازند.
از باغ چه جویی سر کوی صنمی گیر
گیرم که بود سرو و گلی بر لب جویی
هوش مصنوعی: در باغ دنبال چه هستی؟ بهتر است به سراغ کوی محبوبی بروی که در آنجا درختان سرو و گلها در کنار جوی آب وجود دارند.
بر دار رود گر سر آشفته چو منصور
سودای تو از سر ننهد یک سر مویی
هوش مصنوعی: اگر بر دار بروم و به سرنوشتی چون منصور دچار شوم، اما از عشق تو دست نکشم حتی به اندازه یک موی سر، برایم با ارزشتر است.
گر عرضه نمایند بهشتت به قیامت
جز بر در حیدر نروی بر سر کویی
هوش مصنوعی: اگر بهشت را در روز قیامت برای تو به نمایش بگذارند، اما تو از در خانهی حضرت علی (علیهالسلام) نروی و به کوچهی او سر نکنی، این بهشت برای تو ارزشی ندارد.
