شمارهٔ ۱۲۱۳

هوش مصنوعی: شایسته است که تو لباس ثروت را بر تن کنی و با قدرت به قله‌ی یکتایی و اتحاد دست یابی.

هوش مصنوعی: تو زیبایی و زیبایی‌ها به زیبایی خود مغرورند. تو گنجی هستی که بخشش و حیف و میل ثروت را نشان می‌دهی، اما قارون به دارایی‌اش دل‌خوش است.

هوش مصنوعی: توانایی بینایی تو باعث شده که در این دنیای پر از نیرنگ و ظاهر، رفتارهای مردم را به خوبی درک کنی. در غیر این صورت، هیچ کس نمی‌تواند حقیقت را ببیند و از آن آگاه شود.

هوش مصنوعی: اگر قدرت تو به اندازه‌ای باشد که یک پشه را به پرواز درآورد، پس از ترس او حتی فیل هم به لرزه می‌افتد.

هوش مصنوعی: اگر زیبایی خود را از او پنهان نکرده‌ای، چطور یوسف مصری می‌تواند خود را زینت دهد؟

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که هیچ مخلوقی نمی‌تواند به ذات خداوند دست یابد و آن را درک کند. بنابراین، ای حکیم، از فکر و خیال خام و بی‌اساس خود دست بردار و به حقیقت فکر کن.

هوش مصنوعی: به دنبال شناخت تو هستم و به ناتوانی خود در این زمینه اعتراف می‌کنم، مگر اینکه خودت در توصیف ویژگی‌های خود به من بگویی.

هوش مصنوعی: آیا نشانه‌های تو مانند پیامبر، علی و فرزندانش تنها به خاطر ظهور تو در بین ما نیست؟

هوش مصنوعی: شخصی که در شرایط سخت و ناامنی زندگی‌اش قرار دارد، به درگاه علی (ع) پناه می‌برد، زیرا می‌داند که با بزرگواری و مهربانی‌اش، درهای رحمت و کمک را به روی او می‌گشاید.

هوش مصنوعی: پردهٔ آشفته را با دستان خود به هم نزن و با انصاف خودت را در معرض رسوایی قرار نده.