شمارهٔ ۱۱۲۹

هوش مصنوعی: من دلم سوخت، اما هیچ‌کس نه دودی دید و نه بویی از آن احساس کرد. در حضور نادانان، از سخنان پخته و حکمت‌آمیز خود حرفی نزن.

هوش مصنوعی: من هرگز به میل شیرین زبانى دشمن گوش نمی‌دهم، گرچه دوستی بد خلق شده باشد.

هوش مصنوعی: صبر کن ای شیخ، خانه دل مانند کعبه است، پس دیگر به دنبال آن نگرد.

هوش مصنوعی: تشنگی سبب مرگ کسی می‌شود که در انتظار آب است، در حالی که آب فرات به سادگی در جوی جاری است.

هوش مصنوعی: رندی، زهد، عشق، حکمت و دین را باید مانند آب و آتش، سنگ و سبوی در کنار هم قرار دهیم؛ هر کدام ویژگی‌ها و خصوصیات خاص خود را دارند و در زندگی انسان نقش مهمی ایفا می‌کنند.

هوش مصنوعی: عشق در کتاب‌ها درس داده نمی‌شود، بیا این صفحه را در آب بشوی تا از بین برود.

هوش مصنوعی: روزی ای پهلوان میدان زیبایی، به پای چوگانت به حالت سجده افتادم، مانند گوی که در برابر تو قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: عارفان در حال نوازش روح خود هستند و صوفیان در جستجوی ارزش‌ها یا خواسته‌های خود.

هوش مصنوعی: اگر درباره آن لب زیبا یاد کنی، با لطافت و نغزگویی حرف بزن.

هوش مصنوعی: زمانی که شعری درباره حیدر می‌نویسی، قلم تو بوی عطر مشك را به خود می‌گیرد.