شمارهٔ ۱۱۲۶

هوش مصنوعی: عرش، یعنی بلندترین مقام و جایگاه، در برابر او پایین و ناچیز است. زیرا کسی که نیازمند و در پی کمک از اوست، با دست خود به درگاه پادشاه بزرگ می‌رسد.

هوش مصنوعی: ماه آسمان نشانه‌ای برای زیبایی و شباهت به چهره‌ی علی است که همچون شیر خدا، دین را از او گرفته و ثروتمند و فربه شده است.

هوش مصنوعی: ای آنکه همچون جان من به تو وابسته‌ام، مانند مردمک که در برابر چشم‌هایم به تو نگاه می‌کنم و تو را تصویر می‌کنم.

هوش مصنوعی: ای عشق، هیچ‌کس نمی‌تواند تو را با چیزهایی که به ذهنش می‌رسد مقایسه کند، زیرا تو از هر تصوری که در ذهن‌ها می‌چرخد، بالاتر و برتر هستی.

هوش مصنوعی: هیچ انسانی نمی‌تواند فرشته‌ای به دنیا آورد و یا موجودی افسانه‌ای بسازد، بنابراین کسی نباید فکر کند که تو فرشته یا موجودی از عالم خیال هستی.

هوش مصنوعی: نه ماه عطرفرش می‌دهد و نه آفتاب عطر خوشی دارد. ای زلف تو که مانند عطر مشک است، بوی تو همچون عطرانبود است.

هوش مصنوعی: اگر کسانی که در دنیا آسیب دیده و کشته شده‌اند در روز قیامت بیایند، من دیگر سخن نمی‌گویم، چون تو آن روز حکم‌فرما هستی و داوری می‌کنی.

هوش مصنوعی: تو زیبایی‌های ارزنده‌ای داری و من مانند درویشی در روز عید از تو درخواست کمک می‌کنم، چون تو می‌توانی مرا به ثروت و خوشبختی برسانی.

هوش مصنوعی: از ما دریغ کن لب شیرین و دلربا را تا زمانی که جوانی و شادابی‌ات باقی است، از آن بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: سرهای بزرگ و قدرتمند همه به دست تقدیر و قوانینی خاص حرکت می‌کنند، اما در این بین، من یک درویش هستم که سر خود را دارم و مستقل عمل می‌کنم.

هوش مصنوعی: سرنوشت و قضا و قدر مانند آبی روان هستند و اگر تو آن را تأیید کنی، قدرتمند قادر است که تو را یاری کند.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی حتی یک ذره از زیبایی‌های آفتاب را توصیف کنی و در مدح مرتضی صحبت کنی، باید تمام عمرت را صرف کنی و در عین حال، هرگز نتوانی تمام آن را بیان کنی.