شمارهٔ ۱۰۸۸

هوش مصنوعی: تو که می‌خواهی مرا از دید دیگران پنهان کنی، لطفاً چهره‌ات را به جمع غریبه‌ها نشان نده.

هوش مصنوعی: اگر عشق محبوبت به اندازه‌ای برایت مهم است که نیاز به جنگیدن با تمام دنیا را احساس می‌کنی، چنین احساسی نشان‌دهنده عمق عشق و وابستگی توست.

هوش مصنوعی: از نگاه ناز چشمانت دلم آرامش را از دست می‌دهد و از دست دشمنان فرار نمی‌کند، بلکه مانند یک مجاهد دلیر ایستادگی می‌کند.

هوش مصنوعی: در کوی ما، آنچنان به زلف می‌چرخد و بازی می‌کند که دل مردم را به خون می‌کشاند.

هوش مصنوعی: تو که انسان هستی، هیچ تفاوتی با حیوانات بزرگ وجود ندارد؛ تنها در عشق و محبت است که برتری داری.

هوش مصنوعی: دل‌های خسته و نیازمندان به شکرگزاری و رضایت می‌پردازند، پس بی‌خود برای این دو روز که در نعمت و آرامش هستی، نگران لقمه و معاش نباش.

هوش مصنوعی: از دل خود شکایت بی‌مورد نکن، ای اشک عزیز. چرا که از درون خانه‌ات برونت خواهد کرد و به غیبت و سخن‌چینی می‌انجامد.

هوش مصنوعی: من از چنگ، بط، عود و آهنگ‌های خواننده لذت نمی‌برم؛ چون صدای جرس مرا به شیوه‌ای دیگر به وجد می‌آورد.

هوش مصنوعی: زمانی که سرنوشت در کمین تو است، بهتر است که خود را به حریم علی بسپارید.

هوش مصنوعی: پادشاه مشرق و مغرب، فرمانروای جهان هستی، پناهگاه پارسیان در سرزمین عربی.

هوش مصنوعی: هر شب، وقتی که رودخانه به سمت تو جاری است، یک سگ آشفته در کنار آن وجود دارد. به تعداد این سگ‌ها توجه کن که من، یک شیرازی کوچک، هستم.