قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - مدح سلطان سنجر انارالله برهانه

هوش مصنوعی: ای جهان، زیبایی و نظم تو مانند باغی است که با دقت و مهارت درست شده و هر گونه آسیب و خطر از آن دور شده است.

هوش مصنوعی: زلف‌های پرچم تو مانند حلقهٔ شبرنگ روشن است و در روزها، چهره‌ات به زیبایی فتح و پیروزی را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: هر جا که نشانه‌ای از ناپایداری و اختلاف دیده شود، در دلتنگی و غم باران‌ها به ما می‌زند.

هوش مصنوعی: پادشاهان، تنها به خاطر نام تو بر روی انگشتر خود، نامی از خود بر جا نمی‌گذارند و از روی ناخواسته بودن، تصویری از وجودشان به یادگار نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: خزانه‌ها به دنبال دستان تو آمدند، چون تو به خواسته‌ها پاسخ دادی.

هوش مصنوعی: در سرزمین تو، باید با خاک، پیر راستی را بیارایند.

هوش مصنوعی: ای کسی که مانند چرخ و خورشید دارای اراده و قدرت هستی، باشد که روزگار خوشی‌هایت هرگز کم‌نظیر نباشد.