قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح فخرالسادات مجدالدین ابوطالب نعمه

هوش مصنوعی: آیت مجد، نشان‌دهنده‌ی مقام و منزلت ویژه‌ای است که در دل وجود مجدالدین نهفته است.

هوش مصنوعی: بهترین و برترین فرد زمانه، که از نسل یاسین (حضرت محمد) است، شایسته ترین و بزرگوارترین شخص در میان مردم می‌باشد.

هوش مصنوعی: میر بوطالب، کسی است که در آسمان و زمین چیزی که به دنبالش باشد وجود ندارد.

هوش مصنوعی: کسی که شایسته‌ی ستایش است و در وجودش سخاوت و generosity وجود دارد.

هوش مصنوعی: کسی که بدون تلاش و کوشش نتواند سختی‌های زندگی را تحمل کند، در حقیقت از عهده‌ی چالش‌ها برنمی‌آید.

هوش مصنوعی: کسی که از فرصت‌های فراوانی که سرنوشت به او می‌دهد بهره نمی‌برد، مانند کسی است که کوه‌هایی از محبت و نعمت را در دل خود دارد، اما نمی‌تواند آن‌ها را به دیگران نشان دهد و از آن‌ها استفاده کند.

هوش مصنوعی: اگر او دامن خود را بر زمین افکند، می‌تواند از ستاره‌های پروین بچیند.

هوش مصنوعی: اگر جاه و مقام او را از خود دور کند، آن وقت نخستین نیکی را به علیین عطا می‌کند.

هوش مصنوعی: شکیبایی او مانند گوهری ارزشمند است و مقام و موقعیت او همچون شاه و آسمان در بلندی و عظمت قرار دارد.

هوش مصنوعی: من را از آتش آفریده‌اند، در حالی که او را از خاک ساخته‌اند.

هوش مصنوعی: اگر در برابر فرمان او با کینه و دشمنی رفتار کنیم، به گونه‌ای عمل می‌کند که مثل پرورش دادن یک شاهین بر افراشته می‌شود.

هوش مصنوعی: نهی او باعث می‌شود که روز بد به عقب برگردد و با چهره‌ی روشنی بر دشت زندگی، از جبین خود خداحافظی کند.

هوش مصنوعی: قدرت و توانایی او آنچنان زیاد است که می‌تواند صورت انسان را از ریشه و وجود او برکشند و جدا کند.

هوش مصنوعی: در تلاش‌هایش همواره به موفقیت می‌رسد زیرا اراده‌اش قوی و زمانش مناسب است.

هوش مصنوعی: قدرت او به اندازه‌ی شایستگی‌اش رسید و عقل او نتوانست آن را از این جدا کند.

هوش مصنوعی: وقتی دو چیز به هم آمیخته می‌شوند، چگونه می‌توان آنها را از یکدیگر تشخیص داد؟

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم نظر قاطع و استوار خود را درباره او بیان کنم، زیرا این کار نادرست است و به خاطر این است که او در حقیقت چنین فردی نیست.

هوش مصنوعی: چون یک بار درباره این موضوع صحبت کردم، متوجه شدم که باید در رفتار و گفتار خودم بیشتر دقت کنم و ادب بیشتری را رعایت کنم.

هوش مصنوعی: در این روزها که شعرم را برای ستایش او زیبایی می‌بخشیدم،

هوش مصنوعی: من نکته‌ای را از زیبایی و فریبندگی بیرون کشیدم که موجب شد عقل به خاطر ابروهای چین‌دار، دچار سختی و چالش شود.

هوش مصنوعی: سکوت کن، اینجا جایی برای این صحبت‌ها نیست. این موضوع به همین صورت باید بیان شود.

هوش مصنوعی: خورشیدی است که هیچ چیز دیگری را در آسمان نمی‌بیند و به آن اعتنایی نمی‌کند.

هوش مصنوعی: آسمانی که به خاطر زیاد بودن باد و هوای آن، تیغی همچون آفتاب فروردین دارد.

هوش مصنوعی: ای کسی که تو در هزار گردش زمان، به مانند یک درخت بارور نشده‌ای و طبیعتت هنوز شکوفا نشده است.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اوج قدرت و حکمت در بلند و کوتاه بودن چیزها، در حقیقت در راز و رمز خدمات پنهان است و این موضوع نه از شک و تردید بلکه از یقین و باور ناشی می‌شود.

هوش مصنوعی: طبیعت تو چنان وسیع و پُرانرژی است که سخنان تو را به گوهر باارزشی تبدیل کرده است.

هوش مصنوعی: به نظرت نیازی به ترس از قدرت کلام و خلاقیت تو نیست، چرا که به زودی به نتیجه‌ای بزرگ و خلاقانه خواهی رسید. پس از قدرت جادو و هنر خود غافل نشو.

هوش مصنوعی: طوطی به تو حقیقت و راستگو بودن را یاد داد و به عقل تو در تنگناها درس داد.

هوش مصنوعی: بخت تو به خوبی و مهارت عمل کرد و این سبب شد که دنیا به شیوه‌ای خاص و متفاوت حرکت کند.

هوش مصنوعی: ای تجسم رحمت و خشم تو، آب و حیوان و آتش همه در وجود تو نمایان است.

هوش مصنوعی: بدان که در خدمت و کار برای وزیر، باید امیدوار به یاری و کمک خداوند باشی.

هوش مصنوعی: زندگی من به مانند آب و هوای بهاری بود که جوانی را به خوشی سپری می‌کند و همچون جان شیرین ارزشمند است.

هوش مصنوعی: گفتم که به خاطر زندگی راحت و خوشی که دارم، زمانه مثل یک جواهر در اختیار من است.

هوش مصنوعی: اوضاع بدی پیش آمده و غم و اندوه به خانه‌ام راه پیدا کرده است. من، که در وضعیت سختی هستم، اکنون در محله‌ام فقط ناراحتی را می‌بینم.

هوش مصنوعی: زندگی من به گونه‌ای رقم خورد که سرنوشت به من بی‌رحمی کرد و بر خوشی‌هایم سایه افکند.

هوش مصنوعی: در حالی که می‌بینم اوضاع من در آشفتگی و بی‌نظمی است، شخصی در حال انجام کاری است که به‌طور عمیق بر من تأثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: فتنه‌ای مانند لگدی است که اگر به دیوار یک پادشاهی بخورد، آن دیوار به سادگی خراب می‌شود، همان‌طور که دیوار آسمان نیز آسیب‌پذیر است.

هوش مصنوعی: این حال من را نمی‌توان توصیف کرد، اما تو می‌توانی بیایی و خودت ببینی چگونه هستم.

هوش مصنوعی: اگر او چنین بماند، چه کاری از دست ما برمی‌آید؟ این وضعیت همیشه چنین خواهد بود.

هوش مصنوعی: حالت آسمان مانند باری است که نه خورشیدش در جای خود قرار دارد و نه سایه‌ای از دشمنی وجود دارد.

هوش مصنوعی: من سختی‌های زیادی را می‌بینم که هیچ کس پیش از این، چنین سختی‌هایی را تجربه نکرده است.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم راست را از چپ تشخیص دهم، زیرا از چپ (یسار) و راست (یمین) خالی هستم.

هوش مصنوعی: فضا تنگ و محدود است و من در تمام خانه‌ها و مکان‌ها چیزی جز نابودی و زشتی نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: هیچ شخص یا چیزی در این دنیا وجود ندارد که بتواند بی‌قراری و نگرانی من را آرام کند.

هوش مصنوعی: مثل اینکه از زاد و ولد آزادگان، آسمان در شب نازا و عقیم شده است.

هوش مصنوعی: به دیگران خوبی کن، حتی اگر آنها نتوانند به تو پاسخ خوبی بدهند و تنها به تحسین تو بپردازند.

هوش مصنوعی: من خودم را به دست دیگران سپردم و همچنین بر اصول و مبانی ثابت و استوار پای می‌گذارم.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که برای هر کاری، حتی اگر از نظر وزن یا نوع سختی در شرایط مختلفی قرار بگیرد، یک روش خاص و مناسب وجود دارد که باید آن را شناسایی کرد. اگرچه ممکن است در اوضاع دشوار قرار بگیریم، اما با اختیار و تدبیر می‌توانیم به بهترین نحو از آن شرایط استفاده کنیم.

هوش مصنوعی: بهتر است در جمع افراد بی‌ارزش و یا در جمع افراد ارزشمند مانند یک رهگذر یا مهمان رفتار کنی.

هوش مصنوعی: در این جنگل، گربه به شخصیتی بزرگ و معتبر تبدیل نمی‌شود، زیرا در اینجا شغالی نیرومند و قدرتمند وجود دارد.

هوش مصنوعی: شعر من در وصف بلخ است و این شعر از آغاز به شکوه و زیبایی این شهر اشاره می‌کند و در انتها نیز به همین مضمون ادامه می‌یابد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که عروس بهار زیبا و دلربا شود، زلف دوبار و چهره گل نسرین نیز جلوه‌گری خواهند داشت.

هوش مصنوعی: نسیم بهاری خوشبو و شاداب بر دولت و کامیابی خود می‌وزد، همانند گل‌های تازه و زیبا، نه مانند بنفشه‌های غمگین و پژمرده.

هوش مصنوعی: آب در جام تو به قدری شگفت‌انگیز و دلپذیر است که حتی از آب خالص معمولی هم جذاب‌تر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: مقام و جایگاه تو در امان خداوند است، زیرا او نگهدار و یاری‌دهنده است.