شمارهٔ ۱۸۲
اثیر اخسیکتی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۸۲
مشک می رنگ، بر سمن چه زنی
شب دیرند، بر بدن چه زنی
با سپه زنگ سرکشی چه کنی
خیمه بر دامن ختن چه زنی
تو مهی ای پسر برهنه بهی
بر تن از ابر پیرهن چه زنی
باده، ده موسم است سرچه کشی
بوسه ده فرصت است تن چه زنی
بر رخ و عارضش رسید اثیر
شعر در وصف یاسمن چه زنی
شمارهٔ ۱۸۱: گرد ماه از زلف عنبر مینهی
شمارهٔ ۱۸۳: بدین جمال اگر تو را وفاستی
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
چکامه
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
مشک می رنگ، بر سمن چه زنی
شب دیرند، بر بدن چه زنی
هوش مصنوعی: عطر مشک بر روی گل سمن مینشیند، حالا تو چه فایدهای به بدن خودت میزنی اگر شب دیر به هوس بیفتی؟
با سپه زنگ سرکشی چه کنی
خیمه بر دامن ختن چه زنی
هوش مصنوعی: هر چه بر سر بیاوردی از سرکشی و شورش، با کدام قدرت و نیرویی میتوانی در سرزمین ختنیها، چادر خود را بر افراشته نگهداری؟
تو مهی ای پسر برهنه بهی
بر تن از ابر پیرهن چه زنی
هوش مصنوعی: ای پسر، تو مانند ماهی که در آسمان می درخشد، برهنه و زیبا هستی. چرا از ابر برای خود لباس میسازید؟
باده، ده موسم است سرچه کشی
بوسه ده فرصت است تن چه زنی
هوش مصنوعی: شراب، زمانی است که باید از زندگی لذت برد؛ در حالی که بوسه نشانهای از محبت و نزدیکی است. پس چه نیازی به بیحالی و کسالت است؟
بر رخ و عارضش رسید اثیر
شعر در وصف یاسمن چه زنی
هوش مصنوعی: بر چهره و حالت او تأثیر شعر در توصیف یاسمن چقدر زیباست.
