شمارهٔ ۱۷۳

هوش مصنوعی: ای کسی که منبع زندگی و دل‌خوشی منی، تو باعث روشنی قلب من هستی و حسودان این دنیا نسبت به تو نابینا هستند، تو تنها امید منی.

هوش مصنوعی: اگر جانم هم مثل دلم، برای تو به خطر بیفتد و بخواهد بر کافه تو بیفتد، باز هم از عشق تو دست نمی‌کشم، چون تو محبوب من هستی.

هوش مصنوعی: لب و دندان تو برای من همچون ستاره‌ای درخشان و ارزشمند است که من برای آن سجده می‌کنم. تو، ای ماه تابان، در دنیای من آنچنان جایگاهی داری که دندان‌هایت برایم سمبل زیبایی و جذابیت هستند.

هوش مصنوعی: چشم من مانند ابر بهاری است که به شدت می‌گرید، در حالی که تو در فصل سرد زمستان، گلِ خندان من هستی.

هوش مصنوعی: از آن دو دسته گیسوی پریشان که سبب فتنه‌ی دنیا هستند، تو خود باعث آشفته‌حالی من هستی.