شمارهٔ ۱۶۵

هوش مصنوعی: عهد تو برای من مانند نان نماز است و محبت تو شبیه صبری است که من دارم، هرچند که ظاهری است و واقعی نیست.

هوش مصنوعی: عشق تو مرا در مقابل هزاران زحمت و درد قرار داده است و دلم را به بازی گرفته است.

هوش مصنوعی: زلف تو باعث می‌شود که شب‌های جدایی‌ام از تو خیلی طولانی و بی‌پایان به نظر برسند.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که حتی یک تار موی کسی نمی‌ارزد که بخواهد در مقابل دشواری‌ها و رنج‌های من قرار بگیرد. به عبارت دیگر، درد و رنج من آنچنان سنگین است که هیچ چیز نمی‌تواند ارزش آن را داشته باشد.

هوش مصنوعی: زلف تو به قدری زیبا و جذاب است که آسمان با وجود تو خود را شبیه به هندوها می‌داند و به خاطر جاذبه‌ات به سرزمینت می‌تازد.