شمارهٔ ۱۶۲

هوش مصنوعی: اگر دل کسی را بشکنی و به او بی‌توجهی کنی، این جزو بلایایی است که تو به خاطر روح بازیگوش خود، به ارمغان می‌آوری. تو از نظر احساسی فردی بی‌ثبات و سست هستی.

هوش مصنوعی: زمانه به شگفتی‌های خود، با حقه‌هایی که دارد، نمی‌تواند زیبایی و جلوه تو را پنهان کند.

هوش مصنوعی: غم تو را به یغما برده است و جان و تن و دین و دل من را هم گرفته است. چشمم از تو دور است، ای خوش‌ترین کسی که وجودت مثل جواهر است.

هوش مصنوعی: دل تو با چهره‌ات یکسان نیست؛ همچنان که من یکدل و یکرنگ هستم. تو ظاهری دوگانه و زبان دوگانه داری و در باطن نمتان بی‌ثباتی.

هوش مصنوعی: اگر با تو در مورد این صحبت کنیم، پایانی برای آن نخواهد بود. حقیقت این است که تو برتری بر همه چیزهایی که در جهان وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی جانت را بوسه‌ای بگیری، باید بوسه‌ات را به کسی بدهی. اما از روی تو شرم نمی‌کنم، چقدر زیبا و با ناز هستی که تو خودی.

هوش مصنوعی: اگر بخت من بخواهد، تو تنها باید به من بگویی که به کجا بروم، چون من نمی‌توانم دادخواهم را به جایی برسانم که تو در آن هستی.

هوش مصنوعی: من تحت تأثیر اراده تو هستم، و من همچون حریفی ضعیف و ناتوانم که در برابر تو قرار گرفته است، در حالی که تو همانند یک دسیسه‌چین قوی و ماهر می‌باشی.

هوش مصنوعی: عذاب و رنجی که از دست تو به من رسیده، مانند آتش سوزان است و نمی‌توانم از آن رهایی یابم. آیا چنین حالتی را می‌توان با آب و هوای خوبی که تو داری، تغییر داد؟

هوش مصنوعی: تمام پرندگان جهان گرفتار دام سرنوشت هستند، ولی ای خدا، برحذر باش، که تو خود بلای سختی هستی.