شمارهٔ ۱۳۷

هوش مصنوعی: به آن سوسن زیبا نگاه کن که چقدر شاداب و سرسبز است، و همچنین به سنبل درخشان و پرنغمه آن توجه کن.

هوش مصنوعی: قد و قامت زیبا و خمیده او را دیده‌ای، حال و حوصله‌ی خواب‌آلود و سرمست چشمانش را نیز تماشا کن.

هوش مصنوعی: صدف زیبا با لبه‌های قرمز خود خنده‌ای به لب آورد و رشته‌ای از مروارید جسمی خوش‌طعم و خوش آب و رنگ را به نمایش گذاشت.

هوش مصنوعی: به چشمانت بنگر که مانند آینه‌ای هستند که چهرهٔ روح و تابش خورشید را منعکس می‌کنند.

هوش مصنوعی: پسته‌ای را تصور کن که دهانش بسته است، حالا به آن میوه‌ای را نسبت بده که در می آن جایی دارد. دو میوه عناب هم کنار آن قرار دارند.

هوش مصنوعی: زیباپوشان را زنجیر مشک کافی است، آن حلقه‌های تنگ و خوشبو را ببینید.

هوش مصنوعی: نور دو قندیل را تازه کن و به دو محراب نگاه کن؛ در هر رکعت، زیبایی‌های خاصی وجود دارد.

هوش مصنوعی: چه بگویم از داستانی که از سر تا پا، فتنه و آشوبش را آماده کرده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر نتوانی ببینی که بدن بی‌تو چگونه است، کمر لاغر و بی‌تابش را تماشا کن.