شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: با اینکه در دل خود آتش شعله‌ور دارم مانند عود، اما در میان تنفس خود بوی خوشی منتشر می‌کنم.

هوش مصنوعی: زمانه برای من همچون قفس شده است و من به خاطر این که مانند بلبل در حال ناله و آهنگ دل‌انگیز خود هستم، گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: می‌گویم که شاید از روزنه‌ی عدم خارج شوم و مانند پروانه، در آتش بال بزنم.

هوش مصنوعی: با نواختن چوب بر روی مرکب، مانند کودکان رفتار می‌کنم و سپس از پشت پرده و فرش، خود را به نمایش می‌گذارم و لاف می‌زنم.

هوش مصنوعی: این شخص با نیرنگ خود به من نشان داد که چگونه می‌توان به کسی اعتماد کرد، اما من به خوبی می‌دانم که با وجود این اعتماد، باید همیشه مراقب باشم.

هوش مصنوعی: من هنوز بر روی پوسته پای چشمم نشسته‌ام و از این روزها به تنهایی از زیبایی‌ها و هنرها صحبت می‌کنم.