شمارهٔ ۱۲۴

هوش مصنوعی: من برای تو با عشق و توجه بسیار به راهی که در پیش داری می‌نگرم و دل و چشمم را به نشانه‌های حضورت مشغول می‌کنم.

هوش مصنوعی: هرچقدر که از واقعیت‌ها بی‌خبر باشی، من در هر لحظه به تو اطلاع می‌دهم و از وضعیت باخبرت می‌کنم.

هوش مصنوعی: تا وقتی که به خودم اعتماد نداشته باشم، برای تو شخصیت و منزلت بالایی قائل می‌شوم و به تو احترام می‌گذارم.

هوش مصنوعی: در جهان چیزی بهتر از جان انسان وجود ندارد و من به خاطر دوست، جانم را بیشتر از هر چیز دیگری ارزشمند می‌دانم.

هوش مصنوعی: من اشک‌های ارزشمند را از چهره‌ات جدا کردم و دیگر نمی‌خواهم آن‌ها را بر گردن و کمرت بیاویزی.

هوش مصنوعی: هرگاه به من آسیب برسانی و باعث رنجش و اندوه من شوی، بدان که من هم در دل خود از درد و رنج تو نگه‌داری خواهم کرد.

هوش مصنوعی: تو برای من همچون چشمی هستی که در تمام عمرم، به خاطر جلال و زیبایی‌ات، در پرده‌ای از حجاب محافظت می‌کنم.

هوش مصنوعی: گفتیم که اگر می‌خواهی تحت تأثیر قرار نگیری، باید خودت را از جذابیت‌ها دور نگه‌داری. اگر من هر چیزی را که تو می‌خواهی در اختیارت بگذارم، در واقع خودت را در معرض آسیب قرار داده‌ای.