شمارهٔ ۱۰۰

هوش مصنوعی: من در دل خود درد و رنجی از دوری معشوقم دارم، و به خاطر آن، چهره‌ام را در خون اشک غوطه‌ور کرده‌ام. از این دوری، قد بلند و زیبا مانند سرو از من دور شده، و موی من به غم فراق او دگرگون گشته است.

هوش مصنوعی: یک جوی آبی هست که از چشمه‌ای در لب من می‌جوشد و بر روی شیب صورتم سرازیر می‌شود، که از دوری چهره‌اش نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که صبح زود به زمین بتابد و شب را از بین ببرد، من به خاطر دوری از چهره‌اش بر خاک تیره اشک ریخته‌ام.

هوش مصنوعی: در گل لاله، رنگی از بوسه و نزدیکی او نمی بینم و از گل هم هیچ بویی از دوری و جدایی‌اش نمی‌گیرم.

هوش مصنوعی: چهره او مانند توپ چوگان در میدان جنگ است و با دوری از روی او، آن توپ دیگر نخواهد چرخید.