خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

معمیات

اهلی شیرازی » دیوان اشعار » معمیات

بخش ۱ - دوازده امام : آب حیوان خوش بود و ان لعل لب زان خوشترست

بخش ۲ - آدم : بدل طبیب چو دستی نهاد شیون خاست

بخش ۳ - آتشی : دلم دور از تو هر شمعی که افروخت

بخش ۴ - ایاز : گر انا الحق ندهم دست چرا ایدل و جان

بخش ۵ - اسعد : آنکه خلقی از غمش سرگشته روز و شب شدند

بخش ۶ - الله وردی : یار عاشق کشته لیکن کشته در خاک مزار

بخش ۷ - اگهی : در سر میدان جانبازان خود بهر خدای

بخش ۸ - اصیل : ساقیا بشکند صراحی تن

بخش ۹ - افصح : نشان خدنگ از رهی باز جست

بخش ۱۰ - اختیار : بسکه پرشد سینه ز تیر ترک مست

بخش ۱۱ - انس : قلب روی اندوده نستانند در بازار حشر

بخش ۱۲ - بابر : نابرده رنج گنج میسر نمیشود

بخش ۱۳ - ثابت : در قافله که نقد نام همه است

بخش ۱۴ - بهاء میر : دو دلبرید تو مهر چرخ لایق هم

بخش ۱۵ - پیری : بیزلف از شست بتان دلها پریشان دیده ام

بخش ۱۶ - بها : گرچه در دل سر جنگست بتان را همه دم

بخش ۱۷ - بلال : چو پیراهن ز شوق آن نوگل من

بخش ۱۸ - تاج : چشمم که بود از اشک درجی از لیالی

بخش ۱۹ - پیری : هرگز نکند فلک بکس پروایی

بخش ۲۰ - پهلوان : عاشق که مراد خویش جوید مادام

بخش ۲۱ - پیر : برداشت ساقی ما شرم از میان و منهم

بخش ۲۲ - جنید : اگر نه در پی نردند آن دو نرگس مست

بخش ۲۳ - جمشید : دل گرچه مفلس است بسی گوهر مراد

بخش ۲۴ - حالی : نشد از آه و ناله احباب

بخش ۲۵ - حمید : گل شکفت و کوه و صحرا سبز و خرم گشت هم

بخش ۲۶ - حاجب : تیغ جور مدعی زخمی مرا بر دل رساند

بخش ۲۷ - حیدر : تن که بیمار تو شد بر سرکه باشد یاورش

بخش ۲۸ - حسام : کاش خجسته دل دهد جرعه لعل خویش وی

بخش ۲۹ - حسام : تیر مژگان تو بی زهرست زهر آلود نیست

بخش ۳۰ - حمزه : جهانی دل کباب از غم که آن گل ز آه مستانش

بخش ۳۱ - حسام : نقل سر شراب ندارد دل کباب

بخش ۳۲ - حسینی : براه دل ایجان من نگروی

بخش ۳۳ - خرم : گرخم زلفش درآرد سر بدل همدم شود

بخش ۳۴ - ذهبی : رود چون قطره های ژاله اشک از چشم نمدیده

بخش ۳۵ - رفیع : گوشه برقع بر آن خورشید رخ داغ دلست

بخش ۳۶ - زیرک : ترک خورشیدی که شاه ملک نیکویی بود

بخش ۳۷ - سیفی : نسیم صبح میخواهم که شاخ گل بجنباند

بخش ۳۸ - سهراب : مه شهره بحسن و چون تو خوش نه

بخش ۳۹ - شاه ملا : خاکروبان درت را هوس کعبه خطاست

بخش ۴۰ - زین : بصید دل کمند ره شد آنکاه کل بهر گامی

بخش ۴۱ - سهراب : شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدل

بخش ۴۲ - سعد و سعید : اهلی چه خوش آنعید که او سوی تو بشتافت

بخش ۴۳ - شاپور : نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازد

بخش ۴۴ - شمس : گمان نیست بعد از کمند تو رستن

بخش ۴۵ - شیخ امین : خورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمش

بخش ۴۶ - شیخ زین : مشتاق تو ای نگار مفلس گردید

بخش ۴۷ - عفیف : ای دور گشته عافیتم از دهان تو

بخش ۴۸ - عبدالله : نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت

بخش ۴۹ - غریب : چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز

بخش ۵۰ - غنی : یکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود

بخش ۵۱ - قطب الدین : قطره با سیل دو بینی به محل صمدیت

بخش ۵۲ - کاکا : جهان تنها گرفت از خلق خوش یار

بخش ۵۳ - کریم مراد : کرام کریم و مرید مراد

بخش ۵۴ - قلی : گفته دیوانه باشد خنده و در دل چرا

بخش ۵۵ - منصور : برنگین خاتم جانست نام آن صنم

بخش ۵۶ - مرشد : هر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مست

بخش ۵۷ - مسکر : گر نسیم از طره سنبل بیفشاند غبار

بخش ۵۸ - محمود : آن دهانم برده است از یاد و باز آرد به یاد

بخش ۵۹ - میر شیخ علی : ز درد درد تو بسیار خون دل خوردم

بخش ۶۰ - میرعطا : ای کرده نهان در لب در بار گهر

بخش ۶۱ - مدامی : روز دل من بتلخکامی

بخش ۶۲ - معین : اعدا شمردیم بسی جمله یکی بود

بخش ۶۳ - مقصود : اهلی از گفتن و ناگفتن غم پا بگل است

بخش ۶۴ - ورامی : دل گرچه از هوایت دارد غم پیاپی

بخش ۶۵ - نامی : زان پری دیوانگی جز از دل دیوانه نیست

بخش ۶۶ - نوح : نخواهم بنگرد در آینه خویش

بخش ۶۷ - ولی : مسند شاهی بود دام ره هر بی‌بصر

بخش ۶۸ - عیسی : آتشی کز برق غیرت برفروخت