شمارهٔ ۸۲۲

هوش مصنوعی: من از نوشیدن شراب و عشق معشوقم پشیمان شدم و دیگر هرگز پشیمان نخواهم شد، چرا که دیگر پایانی برای این حال و این احساسات ندارم.

هوش مصنوعی: من همانند یک ذره خاک هستم، اما زمانی که جاذبه عشق و محبت به من رسید، آنچنان به اوج رفتم و مست شدم که دیگر نتوانستم به حالت عادی برگردم.

هوش مصنوعی: من آن دو زلف تو را از دست دادم و جانم به شدت آسیب دید. ای کاش اگر روزی آن زلف زیبای تو به دستم بیفتد، دیگر از دستم نرود.

هوش مصنوعی: مدتی دچار غم و غصه دنیا بودم، اما حالا که از پریشانی رها شده‌ام، از ساقی تشکر می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر شانس به من روی کند، مانند گلی خواهد بود که دل من را که همچون غنچه‌ای در درون خود بسته‌ام، به گل می‌آورد.