برگردان به زبان ساده
جان آفرین که جان همه عالم آفرید
جان مرا ز محنت و درد و غم آفرید
هوش مصنوعی: خالق جان، روح همه موجودات را به وجود آورد و جان من را از رنج و درد و اندوه خلق کرد.
یکذره و هزار غمم کافتاب صبح
در ذره یی چو من غم صد عالم آفرید
هوش مصنوعی: متن به این معنی است که یک ذره از غم و اندوه من به اندازهای بزرگ و فراگیر است که میتواند به اندازهی هزار غم دیگر احساساتی عمیق و گسترده را به وجود آورد، همچون نور خورشید که در یک ذره کوچک نیز میدرخشد و جهانی از روشنایی را میسازد.
بر طاق نه فلک مه نو آنکه نقش بست
ماهی چو طاق ابروی شوخت کم آفرید
هوش مصنوعی: در آسمان، ماه نو مانند یک طاق است که بر آن نقش و نگاری زیبا به تصویر کشیده شده است؛ این تصویر به زود، یادآور ابروان کمانی و خوشفرم دختران است و زیبایی خاصی دارد.
دست قضا گهی که وجود تو می سرشت
زآب حیات و شیره جان درهم آفرید
هوش مصنوعی: سرنوشت گاهی تو را با آب حیات و essence جان به یکدیگر آفرید و شکل داد.
زخم تو دید در دل چاکم طبیب عشق
آن زخم را ز لعل لبت مرهم آفرید
هوش مصنوعی: عشق همچون طبیبی است که زخمهای دل مرا میبیند و با لبهای گوهریات به من تسکین میبخشد.
اهلی به دور دوست که دلها پر از غم است
باور مکن که چرخ دلی خرم آفرید
هوش مصنوعی: به خاطر داشته باش که دور و بر دوست، دلها پر از غم است و نباید فکر کنی که دنیا به دلها خوشبختی میآورد.
