شمارهٔ ۷۷۴

هوش مصنوعی: هیچ کس از جدایی تو زنده نمی‌ماند، ای کسی که عهد را می‌شکنی. و اگر کسی هم زنده بماند، از زندگی خود شرمنده خواهد بود.

هوش مصنوعی: نقش من در این جهان مانند گلی است که به سرعت از بین می‌رود، اما نقش تو که همچون شمعی در قلبم روشن است، همیشه باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: با قامت زیبایت که مانند شاخه گل است، سرو نیز برای ادعا کردن خود به پا خواست. اما وقتی سرو زیبایی چهره آن گل را دید، به احترام او در جا ماند و نتوانست قدمی بردارد.

هوش مصنوعی: دل من همچون لاله‌ای مجروح است، زیرا زیبایی او مانند گل رخ می‌نمایاند. اما آن گل از نظرم دور شده و حالا فقط زخم دلم به یادگار مانده است.

هوش مصنوعی: زخم عمیق من از گذشته بهبود نیافت و زخم دیگری در دلم باقی مانده است که یادآور آن ایام است.