شمارهٔ ۷۴۲

هوش مصنوعی: تو با حال مستی رفتی و عشق تو باعث شد که دلم به شدت جریحه‌دار شود و همچنان غمگین و مملو از درد بماند، در حالی که چهره‌ات با عرق آغشته است.

هوش مصنوعی: همه به خاطر محبت تو مانند ذراتی هستند که به آسمان پرواز کرده‌اند، اما دل ناآگاه و بدشانس ما همچنان در زمین باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در روزی که از دنیا می‌روم، در دلم حسرت قامت و وجود زیبا و سرزنده‌ام همچنان باقی می‌ماند، مثل نخی که بر تابوت من است.

هوش مصنوعی: مردن به خاطر زهر ناامیدی‌ات برای دل من تلخ نبود؛ تلخی واقعی این بود که در حسرت تریاک باقی ماندم.

هوش مصنوعی: اهلی به آن گل بدل شد و ما را در میان رقیبان رها کرد، از آن باغ به کوی محبوبان فقط تیغ و خار بر جا ماند.