شمارهٔ ۷۲۴

هوش مصنوعی: جانی تازه به من می‌بخشد و با محبتش مرا زنده می‌کند، در حالی که با عشوه و نازش مرا به سوی خود می‌کشاند و از سختی‌ها و ناملایمات دورم می‌سازد.

هوش مصنوعی: روز وصال فرارسیده، اما نگرانم که در چنین روزی، سرنوشت و بخت نامساعدی به سراغم بیاید و برایم مشکل ایجاد کند.

هوش مصنوعی: بگو: اگر می‌خواهی مرا از زندگی بیاندازی و به خاطر دوری‌ام بکشید، برای من مهم نیست، چون اگر بر اثر عشق و جدایی کشته شوم، این باعث افتخار من است.

هوش مصنوعی: مادر زمانه، چه چیزی را پرورش می‌دهی که سال‌ها در کنارت بوده‌ام؟ چون من با این وضعیت خاک و خون، طناز و شوخ‌طبعی را از خود دور نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من همچون صاحب رازی در دل خود گنجینه‌ای از غم عشق دارم، اگر عشق روزی این راز را فاش کند، به ناچار باید آن را افشا کنم.