شمارهٔ ۶۹۷

هوش مصنوعی: هرچند که به من توجهی نداری و بی‌محلی می‌کنی، اما عشق و وصل تو باعث شادی و سرزندگی من می‌شود و همچنان زندگی‌ام را محکم و استوار نگه می‌دارد.

هوش مصنوعی: چشمان تو مانند آهویی است که به من وابسته شده و حالا من را دیوانه کرده است. این آشنایی باعث شده که در نهایت از همه چیز دور شوم و احساس غربت کنم.

هوش مصنوعی: اگر دل تو در جستجوی عشق اوست، از راه ناامیدی وارد کعبه‌اش شو. حتی اگر در حریم مقدس او، احساس محرومیت کنی، باز هم تلاش کن و ناامید نشو.

هوش مصنوعی: درد و غم انسان با نصیحت دیگران بیشتر می‌شود. ای ساقی، در را به روی من باز کن تا بتوانم کمی از این دردهایم کم کنم.

هوش مصنوعی: ای کسی که از عشق معشوقان غافلی و با خیال راحت به خوردن و خوابیدن مشغولی، تو را مانند حیوان می‌بینم. شاید عشق تو را به انسانیت برگرداند.

هوش مصنوعی: زخم دل عاشقان با خاک قبر التیام پیدا می‌کند؛ چرا که خاک آن کسی که دلش را التیام می‌بخشد، بر سر هر دلی می‌نشیند.

هوش مصنوعی: عزیزم، دل و جانم را به عشق تو رها کرده‌ام. او در این وضعیت مانده است و اگر تو بت باشی، او هم مذهبش را ترک می‌کند.