شمارهٔ ۵۹۸

هوش مصنوعی: دل من عیب‌هایی دارد که کسی از دل من خبر ندارد، یا آنکه از دردهای من آگاه نیست، یا اصلاً دل ندارد تا بفهمد چه می‌گذرد.

هوش مصنوعی: تو به قدری زیبا و دلربا هستی که حتی نور آفتاب هم نمی‌تواند به تو چشم بدوزد و در برابر جمال و ناز تو کنار می‌رود.

هوش مصنوعی: در دنیای پر از زیبایی و عشق، نمی‌توان فردی پیدا کرد که به خاطر آرزوی تو در دلش اندوه نداشته باشد و به خاطر آن داغی احساس نکند.

هوش مصنوعی: نگران دیدن اشک‌های تو نیستیم، چون عشق ما به قدری عمیق است که حتی اگر طوفانی هم به وجود بیاید، از آن ترسی نداریم.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه فایده‌ای از انتقادهای دیگران به من می‌رسد، بهتر است به این مسائل توجه نکنم و به راه خود ادامه دهم، چون درختی که من هستم نمی‌تواند بارش را بر زمین بیندازد.

هوش مصنوعی: ای دوست، بگو که عاشقانه‌های لیلی چنان مجنون را دیوانه کرده که او از حال خود بی‌خبر است.

هوش مصنوعی: از نور پیوندش، هر ذره‌ای به شکل ماهی آرام در آمد، اما چرا ما را از زمین برنمی‌دارد؟