شمارهٔ ۵۹۷

هوش مصنوعی: من می‌خواهم که شانه‌ای داشته باشم که به رشته موهای پُرپیچ و تاب تو برکشد؛ زبانش تند و پرحرف است و می‌ترسم که با حرف‌هایش همه چیز را بهم بریزد.

هوش مصنوعی: این بیت به ارتباط خاصی بین آب خضر و لعل (سنگ قیمتی) اشاره دارد. در واقع، منظور این است که تو که مثل مرده‌ای هستی، نیازی به روح‌افزایی یا نجات از سوی کسی چون مسیحا نداری. در اینجا به نوعی، ارزش و زندگی بخشی این دو عنصر را در مقایسه با حالت بی‌تحرکی و عدم وجود تو بیان می‌کند.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند پروانه به شمع عشق نزدیک شود و به خاطر زیبایی‌اش جانش را بفروشد، بهتر است که زیاد از عشق و عاشقی سخن نگوید.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، آتش و بی‌قراری‌ام به کسانی که مهر و وفا ندارند نمی‌رسد، زیرا این درد و مصیبت به دل آدمی آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: من با وجود غم و اندوه، شاداب هستم. مانند اهلی، که می‌گوید دل من خوش است. اما این درست نیست که هر کسی که از شادی دلی می‌گوید، واقعا عاشق و خوشحال باشد.