شمارهٔ ۴۷۳

هوش مصنوعی: شادی دل به امید تو، همچون سوار پرچم بلند می‌شود؛ اما افسوس که با وزش باد، این امید به ناامیدی بدل می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی مردم خواستند از من سوال کنند، ای پزشک، هدف تو تنها به نابودی و هلاکت من بود که هیچ اعتباری نداشت.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر ابروهای تو باز نشده است، هرچند که چشم‌هایم به امید تو هر لحظه انتظار گشوده شدن را داشته‌اند.

هوش مصنوعی: ای ساقی، من همان کسی هستم که تنها به یک جام از تو نیاز دارم، ولی این قطره از شراب که بیشتر از دوستانم است، کافی نیست.

هوش مصنوعی: اهلی به یاد نمی‌آورد که کجا بوده و عشق تو را چگونه به خاطر می‌آورد. تنها همین کافی است که در فکر تو دوباره به یاد تو بیفتد.