شمارهٔ ۴۰۶

هوش مصنوعی: شمعی که زیبایی‌اش دل عاشقان وفادار را به آتش کشید، هر کس که به چهره‌اش نگاه کرد، جان مرا هم سوزاند.

هوش مصنوعی: گفتم چرا اینقدر ناراحتی و سوخته‌ای، او با خنده پاسخ داد که از شمع نپرسند چرا پروانه در آتش عشقش سوخته است.

هوش مصنوعی: این شخصی که به من کنایه می‌زند، خودش از آتش عشقش می‌سوزد و گمان نمی‌کند که چه کسی در حقیقت دچار آتش سوزان عشق شده است.

هوش مصنوعی: آن معشوق دل من را در هر حالتی سوزاند، چه وقتی که دور بود و چه زمانی که نزدیک. به این فکر کن که سرنوشت من در همه جا آتش به جانم زده است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جانم تحت تأثیر نور چهره آن شمع قرار دارد، بس است که آتش عشق به قدری شورانگیز است که بسیاری از عاشقان را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که آه و ناله اسیران به گوش برسد، باید با زیبایی آن گل آشنا شویم که چنان دل‌ها را می‌سوزاند که جگر مرغی در آتش می‌سوزد.

هوش مصنوعی: از عشق چه کسی است که نمی‌داند تو به خاطر محبت و عشق، چقدر غم و گریه داری؟ درد جانکاه تو باعث شده دل‌های ما نیز بسوزد.